اونور خط قرمز رپ: جی جی,سیجل
سیجل وعلیرضا به نظر اکثریت افراطی ترین آهنگهای خط قرمزی رو تابحال ساختن و ازاینترنت پخش کردن. مثه "من چتم"
سیجل و علیرضا: ما این آهنگها رو برای خودمون درست ساختیم و قصد پخششونو نداشتیم. ولی دوستامون فرستادنشون به سایتهای ایرانی و از اونجا بین بقیه پخش شد. خیلی از این آهنگها فقط برای خودمونه و درباره چیزهائیه که خودمون بهش می خندیم.
سیجل: اولین آهنگی که من شعرشو نوشتم و خوندم " پر دوده " ست که هیچکس تو کره زمین نباید بشنودش. خیلی خیلی از زمان خودش جلوتر بوده . ( درباره خانواده شوخی می کنه و دود و دم) افراطیه و به نظر من سطحش بالاست و اگه کسی بشنوه ممکنه خیلی تعجب کنه.
وقتی که سیجل آمده بود لندن که با بچه های زدبازی آهنگ "بی حس" رو ضبط کنه، شدیدا کلافه بود. سر یه خط شدیدا گیر کرده بود. بی نهایت خجالتی بنظر میاد. موقع ضبط آهنگ از همه خواست که برن بیرون از استودیو که بتونه بخونه.
هر کی صداشو تو این آهنگهای رپ بشنوه می گه " چقدر صداش ضعیفه" ولی بعد از مدتی فقط کلافه شعرهای افراطی و صداش می شی. سیجل خیلی وقتها که آهنگش پخش میشه می گه " کمش کنین" خودش خجالت می کشه!
سیجل: شخصیت سیجل و سیاوش ( اسم اصلی خودش) با هم فرق می کنه. حرفهائی که می زنم ماله همون شخصیته سیجله و زندگی معمولیم ازش سواست. سیجل از حد می ره اونورتر.
سوال : پدرمادرت می دونن که چی می خونی؟
سیجل: پدر مادرم تقریبا می دونن که من چی می خونم. البته براشون احترام قائلم و خیلی از حرفهای تو آهنگهامو ترجیح می دم که از من نشون حالا اگه کس دیگه ای براشون پخش کرد مسئله ای نیست.
سوال: فحش تو آهنگها...؟
سیجل: ما اینجوری حرف می زنیم و اینجوری به مسائل می خندیم هر کی دوست نداره گوش نده چیزای دیگه گوش بده.
سوال: بین شما دو تا ( ... و علیرضاجی جی ) کی شرتره؟
سیجل: بدون شک علیرضا اگه جلوشو نگیرم جاهای میره و حرفهائی میزنه که خیلی از تحمل مردم امروز جلوتره!
علیرضا جی جی:
من و سیجل پنج سال پیش با همدیگه
در فرانسه آشنا شدیم. من دارم رشته فیلم می خونم. ولی عاشق کار موسیقیم و خیلی با
سیاوش حال می کنم. آهنگها رو تو خونه درست می کنم و بعدش با هم میریم سرضبط. بیشتر
وقتی مستیم آهنگها رو می سازیم.دوستای ایرانی اینجا ندارم و بیشتر با فرانسوی ها می
پرم..... الان سیاوش رفته جنوب فرانسه و از هم دوریم ولی چند تا کار جدید داریم،
نمی دونم کی ضبط بشه!
سیجل و علیرضا : هر چقدر هم خارج باشیم کارامون برای بچه های تهرانه. مال اون زندگی و اون زبون و اون حرفهاست.چیزهائی که می گم ماله اتفاقات مختلفیه که برام پیش میاد. بنابراین ممکنه که یه آهنگ به آهنگ دیگه ام ربط نداشته باشه.
نتیجه اخلاقی، نخونین :
فحش تو آهنگها! : فضا باید برای همه جورکار باز باشه. این فحشها با فحشهای نسلهای قدیم فرق داره. زاده یکرنگیه. همه جای دنیا همینجور بوده. از غرب گرفته که 50 سال پیش وارد این جریان شد تا خودمون که تازه داریم واردش می شیم.